Blog

Słowem o Norwegii

Zaimki osobowe w formie mianownika

1a

W języku norweskim mamy następujące zaimki osobowe:

Liczba pojedyncza

  1. osoba: Jeg (ja)
  2. osoba: Du (ty)
  3. osoba: Han (on)
                 Hun (ona)
                 Det (ono)

Liczba mnoga

  1. osoba: Vi (my)
  2. osoba: Dere (wy)
  3. osoba: De (oni, one)

W trzeciej osobie liczby pojedynczej istnieją cztery formy zaimka, z których dwie pierwsze, Han i Hun, odnoszą się do ludzi.

Han heter Per. (On ma na imię Per.)
Hun heter Anette. (Ona ma na imię Anette.)

Dwie nastepne formy zaimka osobowego, Det i Den, odnoszą się do przedmiotów i pojęć. W zależności od gramatycznego rodzaju używamy Den dla rodzaju en (rodzaj męski) i rodzaju ei (rodzaj żenski) oraz Det rodzaju et (rodzaj nijaki).

Jeg har en sofa. (Mam sofę.) Den er ny. (On jest nowy.)
Jeg har ei veske. (Mam torebkę.) Den er dyr. (Ona jest droga.)
Jeg har et hus. (Mam dom.) Det er gammelt. (Ono jest stare.)

Zaimek osobowy liczby mnogiej De odnosi się zarówno do osób, jak i do przedmiotów.

Anette og Per er pene. (Anette i Per są ładni.) De er pene. (Oni są ładni.)
Jeg har tre stoler. (Mam pięć krzeseł.) De er gamle. (One są stare.)

Ćwiczenia

Uzupełnij zdania zaimkami osobowymi.
Przykład: Daniel snakker norsk. Han snakker norsk. Norge er et land. Det ligger i Europa

  1. Anette er norsk. Hun er norsk.
  2. Per er norsk. Han er norsk.
  3. Petter bor i Polen. Han bor i Polen.
  4. Emilie og Petter har et hus. De har et hus.
  5. Jan og jeg snakker ikke norsk. Vi snakker ikke norsk.
  6. Emilie og Sara studerer på universitetet. De studerer på universitetet.
  7. Maria har et hus. Det er stort.
  8. Jeg jobber med Emilie og Sara. De er snille.
  9. Du har en sykkel. Den er ny.
  10. Anders bor i en leilighet. Den er liten.
SprawdźWyczyść